Çeviri: Mert Yıldız Keyifli Seyirler.
- Niye gülüyorsun? - Çok korkuyorum.
- Niye? - Bilmiyorum.
Korkma.
Hangi saatte uyanırsan uyan, kapanan bir kapı vardır.
Ben küçükken sürekli oradan oraya taşınırdık...
...ben de notlar yazardım ve küçük parçalar halinde katlardım...
...ve değişik değişik yerlere saklardım...
...eğer geri dönmek istersem, bir parçam beni beklesin diye.
- Hiç döndün mü geri? - Hayır.
- Gördün mü? Bunu diyorum işte. - Çünkü dönmem gerekmedi.
Ne yazmıştın?
Eski şiirler falandı ya.
Hatırlamak istediğim şeylerdi.
O evde yaşamakla veya o evin sevdiğim yanlarıyla ilgili.
Niye taşındınız? Niye bütün evlerden taşındınız?
Çünkü başka seçeneğim yoktu.
Evde bazı garip sesler var.
Ne yapıyorsun?
Yerinden bir kıpırdatabilirsem ne kadar ağır olduğuna bakacaktım.
Akordunu daha yeni yaptırmıştım.
- Bir yıl falan geçti üstünden. - Yine de akortluydu işte.
Nakliye firması bulayım mı?
- Piyano için mi? - Evet.
Piyanoyu da götürecek miyiz?
İsterseniz götürün dedi.
Daha iyisini bulurduk ya...
Orada bir şey mi var?
O da neydi?
Bilmiyorum.
Belki piyanonun üstünde bir şey düşmüştür.
Saat kaç?
Kalbim güm güm atıyor.
Bir dakika yalnız kalabilir miyim?
- Bekleyin. - Efendim?
- Neyse. - İyi misiniz?
- Emin misiniz? - Evet.
- Ben hemen köşedeyim. - Teşekkür ederim.
Hayır, hayır. Senin hatan değil.
Zaten yapacak...
- Eve gidebilecek misin? - Evet. Ya sen?
- Dışarı çıkardığın için sağ ol. - Çok eğlendim.
- Haftaya ara beni. - Tamam.
Bu o kadar zor olmamalı.
Bu akşam bu konudan daha fazla bahsetmek istemiyorum, tamam mı?
Yarın konuşabilir miyiz?
Belki.
Tak.
Tamam mı?
Carlos!
Hayır, hayır.
Tamam mı?
Yasmina.
Anne.
Ruhlar âlemine inanır mısın bilmiyorum.
- İnanırım. - Gerçekten mi? - Evet.
O zaman birazdan yapacağım şey seni büyüleyecek.
Kulağa garip geldiğini biliyorum ama "bir kart seç" ile başlıyor. Seç bir tane.
Seçtin mi?
- Hangi kartı seçtiğini unutma. - Tamamdır.
Dikkatlice izlemeni istiyorum.
Çünkü eğer ruhlar, bu laneti evde bizimle birlikteyse kartı tahmin edebilirler.
Yok artık.
Eğer birbirini seven iki insansa benim için bir sorun yok.
Bir çeşit ifade şekli işte...
Sanki kadınların bunu yapmaması taraftarı gibisin.
Eğer öyle olmayacaksa ve para da kazanmayacaksak, o zaman niye...
- Kutupların bu ikisi mi yani? - Kutuplar mı?
Öncelik falan işte ya. Para paradır.
Parayı denklemden çıkarman lazım. Şimdi ne oldu?
- Onu diyorum işte. Para değilse... - Hayır, başka bir sebep bulabilirsin.
Ve ben de neler olacağını görmek istiyorum! Yani, para yok.
Geriye ne kaldı?
Diğer insanlar var yanında. Clara var, zamanın var.
Zaman önemlidir.
Ama aşağı yukarı herkesin ne kadar varsa senin de o kadar zamanın var.
Ya Tanrı? Belki Tanrı vardır yanında.
Var mı?
- Ne? Tanrı mı? - Evet.
- Hayır. - Tamam.
Şöyle anlatayım.
Yazar, roman yazar. Söz yazarı, şarkı yazar.
Senfonist de senfoni yapar...
...ki bu da en iyi örnek olabilir çünkü en iyi senfoniler hep Tanrı'ya yazılmıştır.
Söyler misin bana; Beethoven, Dokuzuncu Senfoni'sini yazıyor...
...ve bir gün uyanıp, Tanrı'nın var olmadığını fark ediyor. Ne olur o zaman?
Yani; insanı aşması amacıyla yazılan bütün...
...notalar, akortlar ve armonilerden sonra...
..."Bunlar fiziksel şeyler." diyorsun.
Beethoven da diyor ki, "Vay be, Tanrı yokmuş.
Yani sanırım ben bunları diğer insanlar için yazıyorum.
Sadede geldik yani."
Hatırlayabildiğim kadarıyla bir çocuğu yoktu...
- ...ama eğer varsa... - Bir yeğeni vardı.
- Neyi? - Yeğeni ya. Yeğeni vardı.
Tamam. Harika. Yani yeğeni için yazıyor.
Ya da ölümsüz aşkına.
Evet.
Ya da o her kimse ona.
Ama aşkı bu konunun dışında bırakalım...
...ve insanın "İşte bunların sayesinde insanlar beni unutmayacak."...
...düşüncesiyle bir tutalım.
Ve unutmadılar da. Unutmuyoruz.
Ve buna katlanmak için elimizden geleni yapıyoruz da.
Parça parça mirasımızı oluşturuyoruz ve belki bütün dünya sizi unutmasın diye...
...ya da birkaç kişi sizi unutmasın diye...
...ama öldükten sonra da hatırlanmak için elinizden geleni yapıyorsunuz.
Ve o yüzden; hala bu kitabı okuyoruz...
...hala o şarkıyı söylüyoruz...
...ve çocuklar; anne babalarını ve onların anne babasını hatırlıyor...
...ve herkesin kendi aile ağacı var...
...ve Beethoven'ın kendi senfonisi var...
...ve o bizim de senfonimiz.
Ve yakın gelecekte de herkes dinleyecek.
Ama işler tam o noktada bozulmaya başlıyor işte...
...çünkü çocuklarınız...
Çocuğunuz var mı?
Burada kimin çocuğu var?
Senin mi? Çocukların ölecek. Seninkiler de ölecek. Seninkiler de.
Benden söylemesi. Hepsi ölecek...
...ve onların çocukları da ölecek ve bu böyle devam edecek.
Ve sonra da büyük bir tektonik kayma gerçekleşecek.
İsrafil sura üfleyecek ve Batı plakaları kayacak...
...ve okyanuslar yükselecek, dağlar düşecek...
...ve insanlığın %90'ı ölecek.
Bir çırpıda. Bilim bu.
Geride kalanlar yüksek yerlere gidecek...
...ve sosyal düzen yok olacak...
...ve ilkel zamanlardaki gibi leşçil olmaya, avcılık yapmaya başlayacağız ama belki...
...birisi bir gün, eskiden bildikleri bir melodiyi mırıldanacak.
Ve bu da herkese küçük bir umut verecek.
İnsanlık yok olmanın eşiğinde ama biraz daha yaşamaya devam edecek...
...çünkü birisi; bir başkasının bir mağarada bir melodi mırıldandığını...
...duyacak ve kulaklarında hissettikleri o fizik...
...onlara korkudan veya açlıktan veya nefretten başka bir şey hissettirecek...
...ve insanlık devam edecek ve medeniyet tekrar yerine oturacak.
Ve şimdi o kitabı bitireceğinizi düşünüyorsunuz.
Ama uzun sürmez bu.
Çünkü çok geçmeden, gezegen ölecek.
Birkaç milyar yıl sonra, güneş kızıl bir deve dönüşecek...
...ve bütün dünyayı yutacak. Bu bir gerçek.
Konusu gelmişken; belki başka bir gezegende hayat kuracağız.
Aferin bize. Belki bütün bu önemli şeyleri de yanımızda götürmenin bir yolunu bulduk.
Mona Lisa'nın bir fotokopisini götürürler...
...birisi görür, üstüne biraz uzaylı boku serpiştirir...
...yeni bir şeyler çizer ve her şey böyle devam eder.
Ama bu da önemli değil.
İnsanlık, Beethoven'un "Dokuzuncu Senfonisi"ni geleceğe taşısa da...
...gelecek bir duvara toslayacak.
Evren, genişlemeye devam edecek ve sonunda bütün maddeleri de götürecek.
Elde etmek için gayret gösterdiğiniz her şey...
...sizin ve gezegenin diğer tarafındaki bir yabancının, farkında olmadan...
...tamamen başka bir gezegendeki gelecekteki bir yabancıyla paylaştığı her şey...
...size kendinizi büyük hissettiren veya ayakta tutan her şey...
...yok olacak.
Bu boyuttaki her atom...
...kaba kuvvetle işte bu kadar basit parçalara ayrılacak...
Ve sonra bu parçalanmış moleküller tekrar bir araya gelecek...
...ve evren, kendini hiçbirimizin göremeyeceği kadar...
...küçük bir noktanın içine çekecek kendini.
Yani, isterseniz kitap yazabilirsiniz...
...ama sayfalar bunar.
Bir şarkı söyleyip, nesilden nesle aktarabilirsiniz.
Bir oyun yazarsınız ve insanların hatırlamasını...
...sahnelemesini umarsınız.
Hayalinizdeki evi inşa edebilirsiniz...
...ama en sonunda; bunların hiçbirisi, çit kazığı gömmek için...
...parmaklarınızı toprağa sokmaktan daha değerli olmaz.
Ya da... sikişmekten.
Ki bence hemen hemen aynı şey.
Bize ikram ettiğin nimetler için sana hamt olsun, Tanrım.
İsa'nın adıyla. Âmin.
Güzel.
Bu evi yapacağız.
Buraya yapacağız.
Buraya. Görüyor musun? Görebildiğini biliyorum.
Başta küçük bir ev ama sonra daha büyüğünü yaparım.
İşte geldik.
Etrafa bir bakın.
Arkada bir banyosu olan iki yatak odası var.
Mutfak şu tarafta.
Bir çalışma odası var.
- Birkaç aydır kiracı gelmedi, o yüzden ev köhne biraz. - Piyano da dâhil mi?
Piyano hep...
Hep buradaydı.
- Eğer istiyorsanız... - Dâhil mi?
Hep buradaydı.
- Duyamıyorum... - Eğer çalarsanız duyamazsınız. - Şaka yapıyorum ya.
Piyano hep buradaydı. İsterseniz evden aldırabilirim.
- Hayır. - Telefona bakmam lazım. Lütfen keyfinize bakın.
Teşekkürler, Linda.
Alo?
Hayır, şu anda ev gösteriyorum.
Tamam, anlıyorum.
İnsanlar böyle yapar. Giderler ve sonra eve geri gelirler.
Sürekli evde olan benim.
Bu evde bu kadar hoşuna giden şey ne?
Gerçekten ya.
Geçmiş olabilir mi?
- Bu da ne demek? - Tatlım, geçmişimiz var.
Sandığın kadar yok.
Böyle olmaması lazım.
Kararları birlikte vermemiz gerek.
- Anlamıyor musun bunu? - Anlıyorum.
O zaman niye kararlı tek ben veriyorum?
Çünkü ben, senin istediğin şeyleri istemiyorum.
Burada kalmak istediğin için mi?
Neden?
Efendim?
Tamam. Gidebiliriz.
Gidebiliriz.
Anlamıyorum.
Piyanonun üstüne bir şey düşmüş.
Saat kaç?
Çeviri: Mert Yıldız twitter: @MertAliYildiz